fbpx

Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

INTERVIEW @ SPOKEN AGENCY

Vanuit Spoken Agency interviewt journalist Adriana Ivanova de sleutelfiguren uit de spoken-word-scene in Nederland. Ze vraagt hen naar de zin van hun woorden en meer. Maak deze keer kennis met Babs Gons.

Babs Gons wil de verhalen horen die je ‘s nachts klaarwakker houden

Noem haar gerust één van de grondleggers van onze spoken-word-scene. Babs Gons is spoken-word-artiest, theatermaker, co-oprichter van Poetry Circle Nowhere en organisator van meerdere spoken-word-avonden waaronder ‘Babs’ Woordsalon’. Ze is columnist bij Het Parool, ontving de Black Achievement Award voor Kunst en Cultuur (2018) en bracht Hardop uit, een bundel met werk van 18 Nederlandse spoken-word-artiesten.

Babs, na een tijdelijke stop ben je vanaf 2 mei weer terug met ‘Babs’ Woordsalon’. Hoe heb je de Nederlandse scene door de jaren heen zien veranderen?

Er zijn nu veel meer spoken-word-artiesten en vanuit festivals, bedrijven en de reclamebranche is er ook meer belangstelling voor spoken word. Instituten als musea en debatcentra beseffen beter wat je met deze kunstvorm kan. En dat een voordracht een heel toegankelijke manier is om bijvoorbeeld een discussie aan te zwengelen of op een bepaald thema te reflecteren. Op zulke locaties is spoken word nu echt terrein aan het winnen.

Je zit op het moment bij wel vier wedstrijden op de jurystoel en bent samen met Elten Kiene spoken-word-scout voor de Schrijverscentrale. Hoe kan een artiest zich onderscheiden?

Authenticiteit en urgentie vind ik belangrijk. De dingen die je ‘s nachts uit je slaap houden. Dingen waarvan je denkt: verdomme, dit moet ik opschrijven. Dát zijn de verhalen die ik wil horen. Toen hiphop naar Nederland kwam, begonnen jongens in Castricum ineens over ghettos te rappen – maar zulke buurten heb je daar niet. Het is natuurlijk prima om in het begin je voorbeelden na te doen. Maar uiteindelijk moet je de ‘vertaalslag’ maken naar je eigen situatie en daar een verhaal in vinden. Dat hoeft geen verhaal te zijn over grote thema’s als racisme of seksisme. Het kan ook over de plaatselijke voetbalclub gaan. Of je moeilijke broertje. Zolang het maar je eigen verhaal is. En je eigen stem.

Door wat voor soort performance gaan je ogen dan twinkelen?

Als ik een performer zie experimenteren met de vorm en, door de manier van voordragen en dingen op papier zetten, de grenzen worden opgerekt. Ik ben dus heel erg van spoken word als sociaal commentaar, dat is gewoon mijn ding. Als ik een té navelstaarderige tekst hoor of een klassieke tekst over een vogelvlucht of een andere tijdloze gebeurtenis die honderden jaren geleden ook wel plaats had kunnen vinden, raak ik soms wat verveeld. [lacht] Ik zie graag wat meer van de tijdsgeest terug in literatuur en spoken word.

In je eigen teksten is ‘vrouw-zijn’ een groot thema. Zijn er genoeg vrouwenstemmen in onze spoken-word-scene?

Ik denk dat er in Nederland veel meer vrouwelijke dan mannelijke spoken-word-artiesten zijn, alleen zijn vrouwen minder zichtbaar. Maar dat is een breed probleem. Als vrouw vind je gewoon minder snel een platform voor je verhaal, word je minder snel serieus genomen en moet je vaker je mond houden. Dat geldt ook voor andere minderheden en migranten. In die zin moeten we met spoken word ons eigen podium maken. Voor de mensen die we nergens anders horen. Voor de belangrijke verhalen die we niet kennen.

Absoluut. Tot slot: als je terugblikt op beginnend woordkunstenaar Babs, eind jaren negentig, ben je dan nu waar je altijd al wilde zijn?

Van de week droeg ik voor op de herdenking van de Februaristaking en toen ik naar huis fietste dacht ik: wauw, kijk mij nou. Dat iemand – of iemand zoals ik – hier een rol in heeft en poëtisch commentaar mag geven op zo’n indrukwekkende en relevante gebeurtenis. Daar heb ik nooit van gedroomd, want het is zoveel groter is dan ik ooit heb kunnen bedenken.

Dat is fantastisch. Dankjewel, Babs!

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.